وکیل الرعایا

نازنین کیانی فرد

اصل خبر: تقویم شلوغ اسفند ماه امسال، جشن روز جهانی زن را در کنار جشن استقلال کانون وکلا، و انتخابات مجلس هشتم را در کنار بیست و پنجمین انتخابات کانون وکلا قرار داده است.

موضوع از چه قرار است؟ دنبال کردن خط حضور زنان در این وقایع چهارگانه، درکنار نقش های گوناگون آنان در خانواده و خارج از خانواده، به ویژه مشارکت در صحنه های سیاسی و مدیریتی، موضوعی است که در یادآوری یک روز به نام زنان، قابل تامل و بررسی است.

تحلیل موضوع: اینک که در پایان سال و آغاز وقایع مهمی چون دو انتخاب مهم قرار گرفته ایم،  بهتر است ابتدا بازخوانی مختصری در مورد مسائل و وقایع قابل بحث در حوزۀ زنان داشته باشیم تا حداقل بدانیم چرا و به کدام شعار و به کدام شخص باید رای بدهیم؟

از میان آنچه بیشتر در پایان این سال درکنار سایر رویدادها در اذهان باقی مانده (از میان رخداد های خوب و بد) می توان به مواردی چون پیروزی زنان ورزشکار ایرانی در رقابت های بین المللی، سهمیه بندی جنسیتی برای ورود به دانشگاه ها، طرح برقراری امنیت اجتماعی، اختصاص یافتن بودجۀ مربوط به زنان کل کشور به مرکز امور مشارکت خانواده به عنوان تنها نهاد مسوول، صدور احکام متعدد در باب ممانعت از فعالیت برخی از سازمان های غیردولتی و نشریات و ماهنامه و فعالان حوزۀ زنان، روند رو به رشد اخبار و حوادث قتل های خانوادگی خصوصاً همسرکشی  و بالاخره ورود لایحه جنجالی حمایت از خانواده به مجلس اشاره کرد.

حال، با مطالعه سابقۀ تاریخی فعالیت و مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان در ایران و احراز پست های کلیدی و حساس مدیریتی و اجرایی -صرفنظر از آمار گیری های شایع کمیتی- آنچه در اصل انتخاب مهم است، زنانه و مردانه بودن اشخاص نیست، بلکه نگریستن و درک همه جانبه از مطالبات زنان در کنار مردان و در مقایسه با حقوق انسانی آنان است.

تکمله: آرزویِ آخر سالیِ ما می تواند این باشد  که منتخبین به دور از غوغای نام و شعار، با گوشۀ چشمی به نتایج تحقیقات و پژوهش های علمی و کاربردی عمل کنند تا بتوان گاه شمار سال آینده را با رضایت خاطر ورق زد؛ که البته «آرزو بر جوانان عیب نیست»!