دامنۀ قانون توریسم
میترا ضرابی
اصل خبر: کشور امارات با اختصاص جایزه برتر توریسم جهانی سال 2008 به دبی، در قله توریسم خاورمیانه قرار گرفت.
موضوع از چه قرار است؟ به گزارش شرکت «پن یوروپن تراول» انگلستان، کشور امارات به دلیل رشد دبی به عنوان یک مقصد گردشگری مهم برای مسافران با انگیزه های تجارت، معامله و سفر در سال های اخیر، جایزه جهانی توریسم را دریافت کرده است. به گفته «گراهام ای کوک» از روسا و بنیانگذاران جایزه جهانی، «توریسم» نه تنها در دبی، بلکه در تمامی منطقه خاورمیانه علائم پایداری از رشد در صنعت گردشگری و چشم اندازهای تازه ای از نوآوری و ابتکار را نشان داده که این منطقه را از سایر نقاط جهان متمایز می کند.
تحلیل موضوع: این خبر در حالی مقابل دیدگانمان قرار گرفته است که کمتر از 21 سال پیش، مجلس ایران به صراحت در بند 16 از ماده 3 قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنگی، یکی از وظایف دولت را «معرفی و شناساندن ارزشهای میراث فرهنگی در سطح ملی و بین المللی» به وسیله چاپ، نشر و وسایل دیداری و شنیداری و رسانه ها برشمرده است. 5 سال پیش نیز تکلیف اجرای برنامههای تبلیغی برای معرفی جاذبههای گردشگری ایران در ماده 5 قانون تاسیس «سازمان میراث فرهنگی و گردشگری» - که اینک صنایع دستی را نیز در کنار خود دارد- بر وظایف پیشین افزوده شد. همچنان که در چشم انداز سازمان یادشده، نه تنها بهره مندی از گردشگری پررونق، لازمۀ تبدیل ایران به قطب گردشگری بیان شده، بلکه به ایفای نقش موثر این سازمان در اقتصاد ملی منطبق با مزیت های نسبی فرهنگی، تاریخی و طبیعی کشور تصریح شده است. نکتۀ قابل تامل، مصوبۀ مورخ 4/7/1383 شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری است که سهم ایران را در افق 20 ساله (یعنی 1404 خورشیدی) 5/1 درصد گردشگری جهان معادل 20 میلیون نفر، 2درصد درآمد جهانی صنعت گردشگری حداقل به میزان 20 میلیارد دلار با رشد سالانه 30درصدگردشگری در سال، تعیین کرده است.